ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Ανασαίνουμε τα γεγονότα και εισπνέουμε τα όνειρα.Κλωτσάμε το κουβάρι και η ιστορία μακραίνει και μακραίνει.

Όχι .Αυτό δέν είναι σύμπτωση.Υπάρχουν παραγωγοί που προβληματίζονται με τον ευατό τους- και παραγωγοί που δέν προβληματίζονται.Οι σκέψεις αυτές αφορούν , περισσότερο τους δεύτερους.Είναι όμως αφιερωμένες στους πρώτους.

Στην Ελλάδα σε όλη την διάρκεια σχεδόν του πρώτου μισού του 20ού αιώνα, η εμπορική οινοπαραγωγή ήταν περιορισμένη κυρίως στη ρετσίνα και σε χύμα κρασί .
Μετά το τέλος του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου δημιουργήθηκαν οι προυποθέσεις για την άνοδο του
ελληνικού εμφιαλωμένου κρασιού.Η χαμηλή ποιότητα κρασιού των καπηλειών άφησε κενό στην οινοκατανάλωση.Ο καταναλωτής ήταν φυσικό να αναζητήσει κάποιο προιον με σταθερη ποιότητα και γνωστό παραγωγο.Η εκρηκτική αύξηση του πλυθισμού στις μεγάλες πόλεις ιδιαιτέρα στην Αθήνα ,δημιούργησε καταναλωτές ,χωρίς παραδοσιακές δεσμεύσεις με οικιακή́ παραγωγή́ κρασιού́.Τέλος , ο συστηματικός και πολυπληθής τουρισμός απο τις χώρες της ευρώπης, δημιούργησε μία μεγάλη ζήτηση εμφιαλωμένου κρασιού. Ο άμεσος στόχος για τα εμφιαλωμένα κρασιά εν γένει, ήταν η παραγωγή σταθερών τυποποιημένων κρασιών για ευρύτερη κατανάλωση. Μονολότι τα αρχικά αποτελέσματα δέν μπορούσαν να προσελκύσουν τη διεθνή προσοχή , ο δρόμος είχε ανοίξει για την παραγωγή ανώτερης ποιότητας εμφιαλωμένων.

Καταλύτης και εμπνευστής πολλών μικρών επαναστάσεων ήταν το ινστιτούτο οινολογίας της αθήνας που ιδρύθηκε το 1937.Έμεινε αδρανές για περίπου δυόμιση δεκαετίες, αλλα τέθηκε θεαματικά σε λειτουργία με τη δημιουργία των πρώτων προσχεδίων της ελληνικης νομοθεσίας οίνου.
Εργαζόταν και εξακολουθεί να εργάζεται παρασκηνιακά πάνω σε σημαντικους και ποικίλους τομείς, αλλα πρωτεύων στόχος του σε αυτη την εποχή είναι η μελέτη, η εκτίμηση και η διατήρηση σπανίων ποικιλιών εγχώριων κλημάτων και ζυμομυκητών των ελληνικών αμπελώνων.

Το ινσιτούτο οινολογίας συνεργάζεται στενα με το ινστιτούτο αμπέλου, έναν ακόμη σημαντικό οργανισμό με έδρα την αθήνα που προωθεί το ζήτημα των εγχώριων ποικιλιών.Πραγματοποιεί σημαντική έρευνα ως προς τον συνδιασμό των τεχνικών καλλιέργιας συγκεκριμένων ποικιλιών και τη σύνθεση των καρπών καθώς επίσης και την ανάπτυξη και απομόνωση καλύτερων κλώνων.

Αυτά τα δύο ιδρύματα αποτελούν ένα ανεκτίμητο κεφαλαιο γνώσης και καθοδήγησης για καλλιεργητές και παραγωγούς.
Η ευρωπαική οικονομική κοινώτητα ΕΟΚ που μετονομάστηκε Ευρωπαική Κοινώτητα το 1967 και αργότερα Ευρωπαική Ενωση ,της οποίας η Ελλάδα δέν ήταν μέλως εκείνη την εποχή ,άρχισε να αναπτύσσει μία οινοκεντρική πολιτική το 1962.

Comments are closed